سوره بقره آیه صد و هشتاد و شش

وَ إِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی
عَنِّی
فَإِنِّی قَرِیبٌ
أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ
فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی
وَلْیُؤْمِنُواْ بِی
لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ

اوج رحمت خداوند به بنده اش
در این آیه پیداست

در این آیه هفت بار خداوند میفرماید
خودم

بی واسطه مهربانی را به اوج میرساند
پادشاهی که گدایی را هفت بار با صمیمانه ترین
حالت به خودش میخواند

عِبَادِی - ای بنده ی من
عَنِّی - از من
فَإِنِّی قَرِیب - پس من نزدیکم
أُجِیبُ - اجابت میکنم من
إِذَا دَعَانِ - وقتی من را میخواند
فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی - پس طلب جواب کنند از من
وَلْیُؤْمِنُواْ بِی - در حالی که ایمان دارند به من
پس باید … باید … باید … از من
طلب جواب کنی

این امر است امر موکد

فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی
باید از من طلب جواب کنند
آن هم با چه حالی

در حالی که به من ایمان داری
وَلْیُؤْمِنُواْ بِی
ایمان داشته باش که می شنومت

ایمان داشته باش که من نزدیکم به تو

فَإِنِّی قَرِیبٌ


خدایا سپردم دست خودت
کمکم کن

نگارش: ۲۹ خرداد ۹۷ - سه شنبه

.